IngridB - Pad naar Leven

[Ingrid Bloemheuvel]

dag 1 Schoolsysteem

D kwam nogal bozig thuis. Vanmiddag moest hij naar zijn nieuwe school (waar hij na de zomer naar toe gaat omdat we niet zo tevreden zijn over de kwaliteit van zijn huidige), voor een test. Hij zou het allemaal net kunnen halen qua tijd: kwart voor een uit en kwart over een op de nieuwe school.
Zijn docente gooide echter roet in het eten door hem niet te willen laten gaan; hij moest nablijven van haar. Op zijn verhaal dat hij naar de nieuwe school moest reageerde ze dat het een smoes was. Ook wilde ze mij niet bellen om te informeren of het klopte. D is toen weggelopen, met als gevolg dat hij haar lessen voorlopig niet meer in mag. Aldus D.
Dit is niet de eerste keer dat hij met een dergelijk verhaal thuis komt. Ik voel boosheid in me opkomen en wil ‘t liefst meteen een beleefde, maar ‘giftige’ mail naar school sturen.
Ik besluit te wachten hiermee en eerst wat zelfvergeving uit te schrijven:

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om onmiddellijk ‘in boosheid te schieten’ bij het horen van het verhaal – in plaats van rustig door te ademen en Hier te zijn.
Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om behoorlijk ‘giftig’ te worden omdat de docente mij negeert door me niet te willen bellen – ‘giftig’ in de zin van haar ‘een dodelijke steek te willen toedienen’.
Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de docente te willen ‘neersabelen’ met giftige woorden.
Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om me als moeder, kind en volwassene, niet serieus genomen te voelen en genegeerd – doordat de docente mij niet wilde bellen om te informeren of het verhaal van het kind wel/niet klopt.
Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om het gedrag van de docente te definieren als ‘mij negeren’, al dan niet opzettelijk – terwijl ik niet feitelijk weet of dit haar intentie is; dit is mijn projectie op het gedrag van de docente.
Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om ‘genegeerd worden, al dan niet opzettelijk, feitelijk of niet’ door een ander, als een ‘explosief’ punt in mezelf te onderhouden – in plaats van me te realiseren dat alleen ik mezelf werkelijk kan negeren door niet Hier te zijn, maar in de mind.
Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om mezelf als ‘moeder’ te definieren en daarbinnen ‘het moederdier dat haar jong beschermt tegen elke prijs’ – ‘kom niet aan het kind!’ te voeden – in plaats van met gezond verstand en doorademend de situatie te benaderen.
Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om mezelf te zien en te definieren als ‘vijand van het schoolsysteem’ – en daarmee het kind vijandschap naar het schoolsysteem als levend voorbeeld geef.
Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf tegenover school te stellen, in plaats van mezelf in de positie te plaatsen van ‘een gezond verstand’ schakel tussen school en het kind en daarmee het kind laat zien hoe binnen het systeem te functioneren zonder van het systeem te zijn.
Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om het systeem van verdeeldheid te voeden dmv mijn participatie in boosheid, giftigheid en vijandschap – in plaats van rustig door te ademen in het Hier en in gezond verstand te bepalen wat de beste actie is; in en met de docente, school en het kind.

Zelf-corrigerende verklaring:
Als en wanneer ik mezelf zie participeren in het patroon van ‘me genegeerd voelen door iemand’ – stop ik, en adem ik. Ik realiseer me dat het niet ‘iemand anders’ is die me negeert, maar ikzelf. Alleen ik zelf kan mezelf negeren door niet Hier te zijn, maar in de mind; door me te begeven in emotionele reakties op ‘me genegeerd voelen’ door een ander. Ik geef aandacht aan mezelf Hier. Ik zie mij. Ik hoor mij. Ik voel mij. Ik ben Hier.
Als en wanneer ik mezelf zie participeren in ‘vijandschap naar het schoolsysteem’ – stop ik en adem ik. Ik zie dat het mezelf tegenover het schoolsysteem plaatsen het bestaande schoolsysteem in stand houdt; dat het schoolsysteem bevechten het niet zal veranderen. In plaats daarvan onderzoek ik hoe samen te werken met het onderwijzend en ander personeel om zo van binnenuit invloed te hebben. Ik plaats mezelf in de schoenen van de docent en pas zelfvergeving toe tot het punt helder is. Ik plaats mezelf in de schoenen van de leerling en pas zelfvergeving toe tot het punt helder is. Ik vergeef mezelf alle punten die nog niet helder zijn. Ik ben Hier, in het systeem, maar niet van het systeem.

Zelf-overeenkomst:
Ik verbind mij tot het onderzoeken van wat de beste manier is om kinderen zich te laten ontwikkelen tot mensen die een wereld voortbrengen die het beste is voor al het leven.